Hoover – The Lurid Traversal Of Route 7 LP

110,00 zł

Lurid Traversal of Route 7 został opisany jako najbardziej intensywne wydawnictwo Dischord Records w historii i chociaż nie mogę twierdzić, że słyszałem wszystkie wydawnictwa Dischord, mogę powiedzieć, że temu albumowi nie brakuje intensywności. Od chwili, gdy gitary dołączają do przeplatającego się groove’u drum and bass w Distant, wiesz, że czeka cię piekielna jazda, która nie ustaje aż do ostatnich oczyszczających krzyków w Cuts Like Drugs. Lurid Traversal of Route 7 jest mocny i młodzieńczy, a jednocześnie przekazuje tak wysoki poziom emocjonalnej dojrzałości. Album działa jako spójna całość, a dynamika odgrywa swoją rolę w samym sposobie, w jaki uporządkowane są utwory, przez co album czasami wydaje się dość powściągliwy, ale zawsze prowadzi cię w kierunku crescendo. Jeśli chodzi o układ utworów, album rozpoczyna się prawdopodobnie najbardziej brutalnym utworem na płycie, Distant, a kolejne utwory nieustannie wbijają w pamięć, wbijając w nią grube, hardcore’owe riffy w stylu DC, aż do Route 7, spokojnego instrumentalu z dźwiękiem cykających świerszczy, granego pod piękną melodią gitary i basu. Od tego momentu album stopniowo nabiera intensywności, utwór po utworze, aż do ostatecznego oczyszczenia w Cuts Like Drugs.

Muzycznie Hoover gra tradycyjnym, średniotempowym stylem DC Hardcore, gdzie perkusja i bas stanowią rdzeń każdej piosenki, a grube riffy gitarowe i pełen udręki wokal dopełniają brzmienie. Na albumie Hoovera śpiewają trzy różne osoby, nie wszystkie jednocześnie, to nie jest Hot Cross ani Circle Takes The Square i chociaż żadna z nich nie różni się wyraźnie, to jednak zapewnia pewną różnorodność wokali. Nie będziesz słuchać tych samych krzyków, wrzasków i szeptów przez cały album. Każdy utwór jest odrębny i kompletny sam w sobie, a na płycie nie ma nudnego utworu. Niektóre wyróżniające się przykłady to szybsze tempo agresji Distant i Pretender, miękkie do ciężkiego narastania w Electrolux i Cuts Like Drugs, przy czym ten pierwszy charakteryzuje się hałasem przypominającym freakout. Cable ma trąbkę grającą w tle jako główny element utworu i wykorzystuje ją, aby pod koniec utworu przejść do jazzowej sekcji. Father ma jedną z najbardziej uzależniających linii basowych, a Letter to prawie sześć minut czystej udręki.

A1 Distant
A2 Pretender
A3 Electrolux
A4 Shut
A5 Route 7
B1 Regulator Watts
B3 Father
B3 Cable
B4 Letter
B5 Cuts Like Drugs